theologosprosfora

Το «Κοίλον» του αρχαίου Δήμου Κοίλης.

Το «Κοίλον» που δημιουργείται στην σύγκλιση των τριών Δυτικών λόφων της Ακροπόλεως (Μουσών, Πνύκας, Νυμφών) αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αρχαιολογικά περιοχές της Αθήνας.

Εδώ η οδός που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (6ο αι. π.Χ.) ως δια Κοίλης οδός, εξερχόμενη από την στενή χαράδρα ανάμεσα στους λόφους, συναντιέται με άλλες οδούς που κατέρχονται από τις πλευρές των λόφων. Στο «Κοίλον» αποκτά το μεγαλύτερο πλάτος της (21 μέτρα) και οδηγείται προς μια πύλη της Θεμιστόκλειας Οχύρωσης που αναμφίβολα υπήρχε στην Δυτική αυτή περιοχή.

Η ύπαρξη της πύλης και η σπουδαιότητα της περιοχής αποδεικνύεται από τους μεγάλους λαξευτούς χώρους που βρίσκονται στις παρυφές του δρόμου και ταυτίζονται με τμήματα του πυκνοδομημένου ιστού του αρχαίου Δήμου της Κοίλης.

Ο δρόμος που ακολουθεί την γεωμορφολογία του εδάφους, διέσχιζε τον αρχαίο Δήμο Κοίλης, του οποίου η καθημερινή ζωή καθορίστηκε ανέκαθεν από την λειτουργία της περίφημης οδού.

Το κατάστρωμα της οδού έχει βαθιά χαραγμένες αμαξοτροχιές από την μακρόχρονη χρήση της και ένα λαξευτό αγωγό για την απορροή των νερών της βροχής.

Υπήρξε βασικός οδικός άξονας που ένωνε το αρχαίο άστυ με το επίνειο του τον Πειραιά, προστατευμένος από τα Μακρά Τείχη. Σε καιρό ειρήνης διακινούνταν μέσα από αυτόν τα παντοειδή προϊόντα που έφθαναν στο λιμάνι, ενώ στον Πελοποννησιακό πόλεμο αποτέλεσε το καταφύγιο του πληθυσμού της Αττικής.

Στα κατηφορικά πρανή του «Κοίλου» σε διαμορφωμένα άνδηρα, ιχνηλατούνται δεκάδες λαξευτοί χώροι. Φαίνεται να είχαν χρήση στωικών κτισμάτων, για την καταφυγή των διερχομένων και για εμπορικές χρήσεις.

Εντυπωσιακά σκαλοπάτια, που έδωσαν στην περιοχή την ονομασία «Σκαλάκια», πηγάδια, οικίες και κόγχες ιερών, όλα λαξευτά στον βράχο, μαρτυρούν την ακμή και την αρχαία ζωή στην περιοχή που χρονολογείται από τα αρχαϊκά χρόνια (6ος αι. π.Χ) έως και τα τέλη του 4ου αι. π.Χ.

Κατά την Ελληνιστική περίοδο, η κατασκευή μιας νέας οχύρωσης (Διατείχισμα), γύρω στο 330 π.Χ., μείωσε την έκταση της οχύρωσης των Αθηνών και η περιοχή της Κοίλης έμεινε εκτός του οχυρωματικού περιβόλου και εγκαταλείφθηκε. Στις πλευρές της οδού αναπτύχθηκε ένα περόδιο νεκροταφείο με κιβωτιόσχημους λαξευτούς τάφους στον βράχο που χρονολογείται από τα ελληνιστικά (3ος-2ος αι. π.Χ.) έως και τα ρωμαϊκά χρόνια (1ος αι. π.Χ.-3ος μ.Χ. αι.).

 

Το 1939, σύμφωνα με τις συνήθειες των φασιστικών καθεστώτων που κυριαρχούσαν στην Ευρώπη, ξεκίνησε η ανέγερση ενός κολοσσιαίου υπαίθριου θεάτρου, το οποίο παράμεινε ημιτελές λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατεδαφίστηκε κατά την διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης του «Κοίλου» της Κοίλης (1998-2004)

Η κατεδάφιση του θεάτρου «Μπαστιά», η ανασκαφή που ακολούθησε και η αποκατάσταση του τοπίου, έφεραν στο φως νέα στοιχεία για την πορεία των τειχών, το οδικό δίκτυο, τις διαδοχικές φάσεις κατοίκησης της περιοχής, την αστική συγκρότηση, την αρχιτεκτονική των οικιών, των δημοσίων κτιρίων και των τάφων, καθώς για τα ήθη και έθιμα των κατοίκων της αρχαίας Αθήνας.

 

Δημοσιεύτηκε στο Αξιοθέατα Με ετικέτα: ,

Booking.com Partner

Search Hotels

Check-in date
Check-out date
Best Travel Deals LLC